De kamer, constaterende dat Nederlanders dagelijks tientallen bezorgbusjes door hun straat zien rijden voor pakketbezorging, terwijl zij tegelijkertijd te maken krijgen met het afschalen van het aantal bezorgdagen voor post; overwegende dat deze versnippering leidt tot inefficiëntie, extra verkeersbewegingen en een hogere werkdruk voor bezorgers; verzoekt de regering te werken aan een post- en pakketsector die gezamenlijk en integraal de post organiseert om de bereikbaarheid, arbeidsvoorwaarden en dienstverlening te verbeteren, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, constaterende dat PostNL als uitvoerder van de universele postdienst verplicht is vijf dagen per week te bezorgen; constaterende dat de ACM heeft aangegeven dat structurele vermindering van bezorging per adres in strijd is met de Europese Postrichtlijn; overwegende dat geitenpaadjes om de postdienst verder uit te kleden in strijd zijn met de doelen van de wet; verzoekt de regering vast te houden aan de verplichting van vijfdaagse postbezorging en geen beleidsruimte te creëren voor feitelijke afschaling daarvan.

De kamer, constaterende dat in het Postbesluit stappen worden gezet om de postmarkt te moderniseren; overwegende dat de Postwet nog in de Kamer behandeld moet worden; overwegende dat in de Postwet geregeld kan worden dat potentiële toetreders tegen een gereduceerd tarief gebruik kunnen maken van het netwerk; verzoekt de regering om het beoogde Postbesluit gefaseerd in te voeren, waarbij overgegaan wordt tot invoering van D+2 per 1 juli 2026 en D+3 per 1 juli 2027; verzoekt de regering zich in overleg met de ACM in te spannen zodat regionale postbedrijven tijdig afdoende waarborgen hebben om toegang te behouden tot het landelijke netwerk en een routekaart te presenteren voor de toekomst van de postmarkt, en de Kamer daarover te informeren voor de zomer van 2026.

De kamer, constaterende dat de postgebruikers vooral een betrouwbare bezorging belangrijk vinden; constaterende dat in het gewijzigde Postbesluit wordt afgeweken van eerder gecommuniceerde bezorgnormen; verzoekt de regering vast te houden aan de eerder gecommuniceerde norm van 95% bezorgbetrouwbaarheid bij D+3.

De kamer, constaterende dat in de voorliggende wijziging van het Postbesluit 2009 de overkomstduur wordt gewijzigd naar D+3 per januari 2027; constaterende dat deze vervroeging het voortbestaan van regionale postbedrijven in gevaar brengt, met directe gevolgen voor circa 4.500 werknemers met een afstand tot de arbeidsmarkt; verzoekt de regering deze vervroeging te schrappen en vast te houden aan de ingangsdatum van 1 januari 2029.

De kamer, constaterende dat de gemiddelde asielinstroom in de eerste vier weken van 2026 800 bedraagt; constaterende dat een groot deel van deze instroom gezinsmigranten betreft; constaterende dat Nederland dit niet aankan, gezien de capaciteitsproblemen in het onderwijs, de huisvesting, de gezondheidszorg en de verzorgingsstaat; constaterende dat Oostenrijk in juli 2025 binnen het Europees recht en geldende internationale verdragen succesvol een tijdelijke stop op gezinshereniging heeft ingevoerd; verzoekt de regering om in navolging van Oostenrijk met een onmiddellijke stop op gezinshereniging van asielzoekers te komen.

De kamer, constaterende dat de EU Country Guidance voor Syrië bij individuen met vermeende ISIS-banden en hun familieleden «gegronde angst voor vervolging in het algemeen» bevestigt; verzoekt de regering de EU-handreiking op dit onderdeel niet bepalend te laten zijn bij de asielprocedure; verzoekt de regering in EU-verband aan te dringen op het schrappen van dit onderdeel en te borgen dat vervolging als gevolg van banden met ISIS geen grond kan zijn voor asiel.

De kamer, constaterende dat de EU Country Guidance over Syrië stelt dat lidstaten de asielaanvraag van Syrische christenen enkel «in uitzonderlijke gevallen» moeten toekennen, omdat vervolging van christenen nauwelijks zou voorkomen; overwegende dat na de val van het Assadregime en de machtsovername door de islamitische rebellengroep HTS de situatie voor christenen in Syrië dramatisch verslechterd is, zoals blijkt uit de Open Doors-ranglijst; verzoekt de regering de EU-handreiking op dit onderdeel niet bepalend te laten zijn bij de asielprocedure, maar in het Nederlandse beleid expliciet rekening te houden met de kwetsbare positie van Syrische christenen en deze voortdurend te monitoren, teneinde het beleid daarop aan te passen indien noodzakelijk; verzoekt de regering in EU-verband aan te dringen op aanpassing van de richtlijn zodat de positie van Syrische christenen in lijn wordt gebracht met de daadwerkelijke vervolging die er plaatsvindt.

De kamer, constaterende dat Spanje 500.000 illegale migranten een verblijfsvergunning wil geven; overwegende dat dit beleid illegaal verblijf beloont, een aanzuigende werking heeft en de rechtsorde ondermijnt; spreekt uit dat dergelijk beleid nooit in Nederland ingevoerd mag worden.

De kamer, constaterende dat Nederland de afgelopen jaren een groot aantal tijdelijke verblijfsvergunningen aan Syriërs heeft verleend in het kader van internationale bescherming; overwegende dat een gerichte inzet op terugkeer, waar de veiligheidssituatie in Syrië dit toelaat, noodzakelijk is om de druk op het asielstelsel en de opvangcapaciteit te verlichten; verzoekt de regering met een voorstel te komen voor de oprichting van een taskforce terugkeer Syriërs, gericht op het versnellen en intensiveren van de terugkeer van Syriërs, onder andere door het versneld afdoen van openstaande asielverzoeken en het herbeoordelen van de verblijfsvergunningen, waar en zodra dat mogelijk is, en de Kamer zo snel mogelijk te informeren over de voorgestelde inrichting, opdracht en benodigde middelen.

De kamer, overwegende dat in de nieuwe Europese wetgeving per juni het bandencriterium wordt aangepast, waarmee het juridisch mogelijk wordt asielzoekers voor hun asiel terug te sturen naar veilige derde landen waar ze bijvoorbeeld doorheen zijn gereisd; overwegende dat dit het mogelijk maakt om de instroom te beperken en asielzoekers niet in Nederland of de EU op te vangen maar daarbuiten; overwegende dat dit tevens de perverse prikkel om illegaal naar de EU te reizen wegneemt en daarmee het verdienmodel van de mensensmokkelaars; overwegende dat daartoe afspraken moeten worden gemaakt met derde landen zodat die die asielzoekers terug kunnen en zullen nemen en effectieve bescherming kunnen bieden; verzoekt het kabinet om actief in overleg te treden met veilige derde landen op de belangrijkste migratieroutes over het organiseren van terugkeer en eventueel opvang van asielzoekers in verband met de voorgenomen aanpassing van het bandencriterium, tegelijkertijd voorbereidingen te treffen om het concept «veilige derde landen» veel vaker toe te passen op individueel niveau, daarbij waar mogelijk samen te werken met gelijkgestemde EU-landen, en voor de zomer hiertoe een plan van aanpak voor te leggen aan de Tweede Kamer.

De kamer, overwegende dat alleenstaande minderjarige vreemdelingen (amv’s) vaak door ouders vanuit opvangplekken in bijvoorbeeld Turkije vooruit worden gestuurd om asiel aan te vragen in Nederland in de hoop dat de rest van het gezin later kan nareizen met een beroep op het recht op gezinshereniging via artikel 8 EVRM; overwegende dat het onwenselijk is dat het beleid zo een prikkel bevat om minderjarigen alleen vooruit te sturen langs vaak gevaarlijke routes en hen te scheiden van hun ouders; overwegende dat de komst van amv’s de afgelopen jaren snel is gestegen en de Tweede Kamer onlangs wetgeving heeft aangenomen die een wachttijd van twee jaar introduceert voor gezinshereniging; overwegende dat bijvoorbeeld Noorwegen goede ervaringen heeft opgedaan met gezinshereniging in derde landen door een aanvullende toets van waar het gezin zich bevindt en of het daar veilig is; verzoekt de regering in kaart te brengen welke mogelijkheden er zijn om bij aanvragen voor gezinshereniging door amv’s die te laten plaatsvinden in het land waar de rest van het gezin zich bevindt.

De kamer, overwegende dat een belangrijk fundament van het Europese asielbeleid is dat asielzoekers die in andere EU-landen asiel hebben aangevraagd daar die procedure doorlopen en anders als Dublinclaimanten worden teruggestuurd; overwegende dat de Raad van State heeft geoordeeld dat Nederland de alleenstaande mannelijke asielzoekers die via België hier komen niet meer mag terugsturen naar België, omdat dit in strijd zou zijn met artikel 3 van het EVRM (het folterverbod); overwegende dat dit leidt tot een forse toename van het aantal asielzoekers naar Nederland en er al bijvoorbeeld 170 «niet-kwetsbare mannen» aan Belgische Dublinclaimanten zijn gekomen en vele anderen direct doorreizen; overwegende dat dit Nederland miljoenen euro’s kost en extra druk legt op de al overvolle opvang; overwegende dat Nederland in overleg is met België maar er nog geen resultaten zijn behaald; verzoekt de regering Dublinoverdrachten naar België zo snel mogelijk te hervatten en er bij de Belgische regering op aan te dringen om maatregelen te treffen om de bestaande Dublinclaimanten, en eventuele nieuwe gevallen, zo veel mogelijk alsnog over te kunnen dragen.

De kamer, constaterende dat recent een pendelbus tussen station Emmen en het asielzoekerscentrum in Ter Apel gratis is gemaakt voor asielzoekers als reactie op overlast en incidenten door asielzoekers; verzoekt de regering overlastgevende asielzoekers niet te belonen met gratis openbaar vervoer maar het land uit te zetten.

De kamer, constaterende dat Nederlandse jongeren en medewerkers jarenlang zijn geterroriseerd, bedreigd, aangerand en verkracht door jonge mannelijke statushouders in het wooncomplex Stek Oost; constaterende dat dit gedrag geen incident is maar een structureel probleem binnen meerdere gemengde wooncomplexen van statushouders en Nederlandse jongeren; verzoekt de regering ervoor te zorgen dat alle linkse sociale experimenten waarbij jonge mannelijke statushouders worden gehuisvest met Nederlandse jongeren per direct worden stopgezet.

De kamer, verzoekt de regering het wetsvoorstel om de Spreidingswet in te trekken nog voor de beëdiging van het kabinet-Jetten naar de Raad van State te sturen.

De kamer, verzoekt de regering over te gaan tot de gedwongen uitzetting van criminele Syriërs.

De kamer, verzoekt de regering alle tijdelijke asielvergunningen van Syriërs in te trekken en in te zetten op terugkeer naar Syrië.

De kamer, verzoekt de regering per direct een totale asielstop in te voeren alsook een volledige stop op gezinshereniging.

De kamer, constaterende dat in het Al-Hol-kamp duizenden (ex-)ISIS-leden en hun kinderen verblijven, onder wie ook personen met de Nederlandse nationaliteit; overwegende dat de toelating van deze groep een onaanvaardbaar veiligheidsrisico vormt voor Nederland; overwegende dat betrokkenheid bij ISIS zowel uitsluiting van bescherming op grond van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag als intrekking van het Nederlanderschap op grond van de Rijkswet op het Nederlanderschap rechtvaardigt in het belang van de nationale veiligheid; verzoekt de regering personen uit het Al-Hol-kamp die Nederland willen binnenkomen om asiel aan te vragen geen toegang tot Nederland te verlenen op basis van artikel 1F van het Vluchtelingenverdrag en van deze personen met de Nederlandse nationaliteit het Nederlanderschap in te trekken.