De kamer, overwegende dat de Nitraatrichtlijn ruimte laat om niet het volledige nationale grondgebied aan te wijzen als kwetsbare zone en dat andere lidstaten van deze ruimte gebruikmaken; constaterende dat uit het CDM-advies blijkt dat de waterkwaliteit in kleien veengebieden structureel op orde is en dat de bijdrage van deze gebieden aan nutriëntenbelasting beperkt is; constaterende dat de mogelijke risico’s voor waterkwaliteit in deze gebieden grotendeels betrekking hebben op risico-inschattingen en dat deze risico’s kunnen worden opgevangen met bestaand en voorgenomen flankerend beleid, waaronder doelsturing en emissiereducerende maatregelen; overwegende dat een gebiedsgerichte benadering eerlijker en effectiever is dan generieke aanwijzing van het gehele land als kwetsbare zone; overwegende dat in het nieuwe coalitieakkoord staat dat de ambitie blijft om onnodige nationale koppen op Europese regels te schrappen; verzoekt de regering om klei- en veengebieden niet langer aan te wijzen als kwetsbare zone onder de Nitraatrichtlijn en dit zo spoedig mogelijk in gang te zetten.

De kamer, constaterende dat de Onderzoeksraad voor Veiligheid waarschuwt dat Nederland onvoldoende voorbereid is op extreme regenval, met name in kwetsbare wijken en grensregio’s; overwegende dat vitale functies, zoals eerstehulpziekenhuizen en de elektriciteitsvoorziening, bij extreme wateroverlast te allen tijde gewaarborgd moeten blijven; van mening dat acceptatie van wateroverlast nooit mag leiden tot het uitvallen van kritieke infrastructuur; verzoekt de regering om in overleg met de koepels van gemeenten en waterschappen te borgen dat alle kwetsbare gemeenten uiterlijk in 2027 beschikken over geactualiseerde noodplannen die specifiek gericht zijn op het operationeel houden van vitale functies bij extreme regenval.

De kamer, overwegende dat er zo’n 40.000 kinderen zijn met postcovid; overwegende dat ouders aangeven dat het nog steeds ontbreekt aan communicatie en informatie over het ziektebeeld bij de GGD, het consultatiebureau en op scholen; verzoekt de Minister te bezien hoe hij, in overleg met het veld, kan voorzien in deze behoefte.

De kamer, overwegende dat in Nederland naar schatting 650.000 mensen met een PAIS-aandoening leven, waarvan circa 100.000 met ernstige tot zeer ernstige beperkingen; overwegende dat dit naast gezondheidseffecten en effecten op het sociale leven, ook effecten heeft op de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, wat tot grote negatieve inkomenseffecten kan leiden; overwegende dat ervaren wordt dat bij artsen in het algemeen en keuringsartsen in het bijzonder de kennis over en erkenning van deze aandoeningen te wensen overlaat; verzoekt de regering in het beleid op PAIS expliciet aandacht te hebben voor de gevolgen voor de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, de kennispositie van artsen en keuringsartsen van het UWV inzake PAIS en hierbij waar nodig intensief samen te werken met het Ministerie van SZW.

De kamer, verzoekt de regering om een plan te maken voor samenhangende, structurele voorlichting en preventie rond PAIS, waaronder publieke informatie over het risico van postinfectieuze ziekten, de verbetering van ventilatie en luchtzuivering in publieke gebouwen, en algemene bronmaatregelen om het ontstaan en de verspreiding van zoönosen en infectieziektes te beperken om zo de instroom van nieuwe PAIS-gevallen te verminderen; verzoekt de regering de Kamer hierover zo snel mogelijk te informeren.

De kamer, verzoekt de regering te bevorderen en faciliteren dat er naar voorbeeld van de richtlijn hiv zogenaamde levende medische richtlijnen voor long covid en andere PAIS tot stand komen.

De kamer, spreekt uit dat een (vermeende) consensus niet automatisch ook de waarheid is.

De kamer, overwegende dat voor onderzoek naar eventuele bijwerkingen van de coronavaccins een goede registratie van vaccins essentieel is; constaterende dat er gegronde twijfels bestaan over de kwaliteit van de coronavaccinregistratie; constaterende dat Lareb over data beschikt die hierover uitsluitsel zouden kunnen bieden, maar dat Lareb weigert deze data met onderzoekers te delen; verzoekt de Minister hierover in gesprek te gaan met Lareb en daarbij te escaleren indien noodzakelijk, met als doel de benodigde data door Lareb te laten aanleveren voor onderzoek naar de kwaliteit van de coronavaccinregistraties.

De kamer, overwegende dat het van groot belang is, met name voor de volksgezondheid, dat artsen zich vrij kunnen uitspreken over problemen die ze zelf waarnemen op de werkvloer; spreekt uit dat het onwenselijk is dat ziekenhuisbesturen zich publiekelijk en zonder onderbouwing distantiëren van feitelijke waarnemingen die hun artsen verrichten op de werkvloer.

De kamer, constaterende dat het onderscheid tussen postcovid en postvax lastig te maken is; overwegende dat het belangrijk is onderzoek te verrichten naar beide ziektebeelden; constaterende dat postcovidonderzoek wel en postvaxonderzoek niet gesubsidieerd wordt; verzoekt de regering ook postvaxonderzoek te subsidiëren.

De kamer, overwegende dat de postcovid-expertisecentra meer kennis en kunde opleveren over passende behandelingen en medicijnen voor postcovid; overwegende dat deze wetenschappelijke onderbouwing moeilijk op te bouwen is bij een nieuwe ziekte en bovendien een langdurig proces is; verzoekt de regering zich er samen met de zorgverzekeraars, medischspecialisten en huisartsen voor in te zetten om de opgedane kennis en kunde uit de expertisecentra op een verantwoorde wijze zo snel mogelijk toe te laten en te laten vergoeden.

De kamer, overwegende dat met het ontstaan van circa 100.000 ernstig zieke postcovidpatiënten de langdurige impact van PAIS op het dagelijks leven en de samenleving prominenter is geworden; overwegende dat ten aanzien van PAIS een langetermijnbeleid ontbreekt en slechts naar de korte termijn wordt gekeken; overwegende dat in Duitsland een grootschalig, meerjarig initiatief is gelanceerd om long covid en PAIS aan te pakken, met miljoeneninvesteringen gericht op betere diagnostiek en behandeling; verzoekt de regering in gesprek te gaan met Duitse partners over dit initiatief; verzoekt de regering voorts dit als inspiratie te gebruiken voor een Nederlands langetermijnbeleid ten aanzien van PAIS, de verbetering van diagnostiek en behandeling, en de erkenning en impact van PAIS op de samenleving, en dit uiterlijk in de zomer 2026 naar de Kamer te sturen.

De kamer, constaterende dat long covid een vastgestelde langdurige ziekte is; constaterende dat mensen met long covid nog steeds buiten de boot vallen en een onjuiste arbeidsongeschiktheidsbeoordeling krijgen; verzoekt de regering vóór de Voorjaarsnota met het UWV duidelijke richtlijnen voor keuringsartsen te hebben opgesteld waardoor mensen met long covid een juiste beoordeling krijgen.

De kamer, constaterende dat de groep zwaarst getroffen longcovidpatiënten niet terechtkan bij klinieken omdat zij hun huis niet uit kunnen; overwegende dat juist deze groep passende en actieve zorg nodig heeft; verzoekt de regering extra aandacht te besteden aan deze ernstig getroffen longcovidpatiënten en te zorgen voor een gespecialiseerd team dat deze mensen actief benadert, hen thuis bezoekt, samen met hen zoekt naar passende oplossingen en hiervoor specialistische expertise opbouwt.

De kamer, constaterende dat honderdduizenden mensen in Nederland lijden aan een postacuut infectiesyndroom; overwegende dat een groot deel van deze mensen als gevolg daarvan tijdelijk of langdurig niet kan werken en aangewezen is op zorg en/of inkomensondersteuning; overwegende dat toegang tot het sociaal vangnet, zoals Wajong, WIA et cetera vereist dat er sprake is van langdurige en/of chronische ziekte dan wel duurzame arbeidsongeschiktheid; overwegende dat door het gebrek aan kennis, een eenduidige definitie en adequate diagnostiek PAIS vaak niet als langdurige en/of chronische ziekte wordt erkend, terwijl de klachten ernstig en invaliderend kunnen zijn; verzoekt de regering ervoor te zorgen dat het sociaal vangnet ook daadwerkelijk toegankelijk is voor mensen met PAIS, waarbij het criterium langdurig ziek, chronisch ziek of duurzaam arbeidsongeschikt passend wordt geïnterpreteerd en de toegang tot het sociaal vangnet niet beperkt.

De kamer, verzoekt de regering te komen tot een brede meerjarige aanpak van postacute infectiesyndromen.

De kamer, constaterende dat honderdduizenden mensen in Nederland lijden aan een postacuut infectiesyndroom (PAIS) en er voor veel patiënten nog geen plek is in de zorg waar zij geholpen kunnen worden; overwegende dat een deel van de patiënten geholpen wordt in de postcovid-expertisecentra en hier belangrijke kennis wordt opgedaan waarmee op termijn mogelijk een grote groep patiënten geholpen kan worden; overwegende dat belangrijke kennis en deskundigheid verloren zal gaan en er geen plek meer is voor honderdduizenden mensen die lijden aan PAIS als de expertisecentra niet ingebed worden in de reguliere zorgbekostiging, zoals de wetswijziging beoogde, dan wel in 2027 de deuren moeten sluiten; verzoekt de regering te garanderen dat de postcovid-expertisecentra zo lang als nodig blijven voortbestaan en hun belangrijke werk op het gebied van studie, behandeling en diagnostiek kunnen voortzetten.

De kamer, verzoekt de regering tijdens WHO-beraadslagingen in te zetten op een verbod op het gebruik van traditionele medicijnen waarin zich stoffen dan wel delen bevinden verkregen door het stropen en doden van wilde, bedreigde dieren.

De kamer, verzoekt de regering om registratie- en monitoring van vaccinatieprogramma’s waarbij ook negatieve effecten, waaronder mogelijk snellere virusmutaties of juist aantasting van het immuunsysteem, worden meegenomen.

De kamer, verzoekt de regering de invloed en reikwijdte van wind op de verspreiding van virussen mee te nemen bij de epidemiologische kenmerken in reeds bestaande en nog op te stellen risicomodellen.