De kamer, constaterende dat bij het aflopen van de Europese Richtlijn Tijdelijke Bescherming meer dan 100.000 Oekraïners in Nederland automatisch een verblijfsvergunning voor drie jaar krijgen; constaterende dat dit leidt tot een enorme extra druk op de woningmarkt, de sociale zekerheid en de zorgkosten; overwegende dat Oekraïne zelf aangeeft dat het zijn eigen mensen terug wil hebben; verzoekt de regering geen automatische verblijfsvergunningen voor drie jaar toe te kennen aan Oekraïners bij het aflopen van de Richtlijn Tijdelijke Bescherming, maar in plaats daarvan een actief terugkeerbeleid in te voeren voor alle Oekraïners in Nederland.

De kamer, constaterende dat er signalen zijn dat statushouders fraude plegen door te claimen dat ze gescheiden zijn, waardoor ze dubbele woningen toegewezen krijgen van het COA; overwegende dat het onacceptabel is dat Nederlanders jaren moeten wachten op een woning, terwijl asielstatushouders die fraude plegen voorrang krijgen en zelfs meerdere woningen tegelijk kunnen bemachtigen; verzoekt de regering een diepgaand onderzoek in te stellen naar deze fraudepraktijken en bij geconstateerde fraude de verblijfsvergunning in te trekken.

De kamer, constaterende dat het COA volgens zijn eigen maatregelenbeleid asielzoekers bij wangedrag vier uur de toegang tot de opvanglocatie mag ontzeggen; constaterende dat dit absurde beleid er in de praktijk toe kan leiden dat asielzoekers woonwijken in worden gestuurd en daar overlast veroorzaken; overwegende dat de veiligheid en leefbaarheid van Nederlanders voorop moeten staan en niet ondergeschikt mogen zijn aan de rechten van asielzoekers die zich niet aan de regels houden; verzoekt de regering asielzoekers die zich niet gedragen niet los te laten op de Nederlanders, maar ze te straffen en bij overlast en criminele feiten Nederland uit te zetten.

De kamer, constaterende dat er in de Bestuursafspraak Friese taal en cultuur 2024–2028 afspraken zijn gemaakt over permanente meertaligheid in het verkeer in Fryslân; overwegende dat het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat in de implementatiefase tegenstribbelt, terwijl de dagelijkse praktijk in talloze Europese regio’s laat zien dat meertaligheid in het verkeer (veilig) kan; verzoekt de regering zich te houden aan de gemaakte afspraken, de benodigde obstakels weg te nemen en ervoor te zorgen dat in permanente meertaligheid in het verkeer in Fryslân voorzien wordt.

De kamer, constaterende dat de Minister heeft ingestemd met een overlegkennistafel; constaterende dat er genoeg overlegstructuren zijn bij DINGtiid; overwegende dat het instellen van een adviserende kennistafel al langer een wens is; overwegende dat een adviserende kennistafel kan bijdragen aan de gedeelde zorgplicht van het Rijk en de provinsje Fryslân; verzoekt de regering de Landelijke Kennistafel Fries zo in te richten dat er wordt geadviseerd over de implementatie van de gedeelde zorgplicht van Rijk en provincie voor de Friese taal, met vertegenwoordigers van alle in het handvest genoemde domeinen.

De kamer, constaterende dat het kabinet-Schoof ervoor gekozen heeft om het programma Elke regio telt!, inclusief de succesvolle Regio Deals, te vervangen door het Nationaal Programma Vitale Regio’s, waarbij slechts enkele regio’s in aanmerking kwamen voor intensieve samenwerking met het Rijk; overwegende dat er onvoldoende middelen beschikbaar zijn gesteld om die gestelde ambities waar te maken; overwegende dat in het coalitieakkoord van D66, VVD en CDA wordt gesteld dat er samen met de regio’s gewerkt wordt om grote opgaven in een gebied integraal en gezamenlijk te realiseren en dat wordt voortgebouwd op de aanbevelingen uit het rapport Elke regio telt!, maar dat er nog geen geld beschikbaar is gesteld voor deze ambitie; overwegende dat niemand wil dat dit aanstaande kabinet een Randstadkabinet wordt; verzoekt de regering op de kortst mogelijke termijn inzichtelijk te maken met welke financiën vorm wordt gegeven aan de gestelde ambities.

De kamer, constaterende dat er voor mensen met een uitkering vaak onnodige financiële en administratieve belemmeringen zijn om raadslid, Statenlid of algemeen bestuurslid in een waterschap te worden; constaterende dat in het rapport Uitkeringsgerechtigden en de raadsvergoeding aanbevelingen worden gedaan en dat het kabinet informatie over de bestaande regelgeving opnieuw breder onder de aandacht brengt; van mening dat het hebben van een uitkering geen belemmerende factor zou mogen zijn om volksvertegenwoordiger te zijn; verzoekt het kabinet met de decentrale overheden en de beroepsvereniging van decentrale volksvertegenwoordigers in gesprek te gaan en te bezien hoe bestaande belemmeringen weggenomen kunnen worden.

De kamer, constaterende dat de huidige Wet werkelijk rendement uitgaat van een vermogenswinstbelasting voor onroerende zaken en een vermogensaanwasbelasting voor niet onroerende zaken; constaterende dat een meerderheid van de Kamer van mening is dat dit hybride stelsel niet het eindstation moet zijn, maar dat een vermogenswinstbelasting voor alle beleggingscategorieën wenselijk is; overwegende dat in het coalitieakkoord is afgesproken toe te bewegen naar een vermogenswinstbelasting; verzoekt de regering zo snel als mogelijk maar uiterlijk bij het Belastingplan 2029 een box 3-stelsel gebaseerd op vermogenswinstbelasting te presenteren, inclusief dekkingsopties.

De kamer, overwegende dat de leegwaarderatiocorrectie de inbrengwaarde van vastgoed bij inwerkingtreding van het nieuwe box 3-stelsel dermate drukt dat het kan leiden ofwel tot het (tijdelijk) uit de (sociale) verhuur halen van vastgoed voor 1 januari 2028 ofwel tot een extra hoge belastingaanslag bij verkoop zonder huurders na 1 januari 2028; overwegende dat er nood is aan sociaal en anderszins betaalbaar verhuurde woningen; verzoekt de regering de nadelen van de leegwaarderatiocorrectie bij de beginwaarde van een woning bij inwerkingtreding van het nieuwe box 3-stelsel onafhankelijk te onderzoeken, met name voor de beschikbaarheid van particulier betaalbaar verhuurde huizen, en de Kamer voor het Belastingplan 2027 te informeren over de uitkomsten en de eventuele consequenties voor de omgang met de leegwaarderatio bij het bepalen van de inbrengwaarde.

De kamer, constaterende dat de Wet werkelijk rendement leidt tot een forse belastingdruk op NSW-landgoederen, omdat bij de overdracht aan de volgende generatie belasting betaald moet worden over de stijging van de WOZ-waarde; overwegende dat met het oog op het behoud van natuurschoon, cultureel erfgoed en publieke recreatie de Natuurschoonwet al bijna 100 jaar de instandhouding van NSW-landgoederen bevordert, en dat de voorgestelde heffing indruist tegen de geest van de Natuurschoonwet; verzoekt de regering een regeling uit te werken waarin bij vererving of schenking de papieren waardestijging van NSW-landgoederen niet wordt belast, met als voorwaarde dat in lijn met de Natuurschoonwet de NSW-status 25 jaar behouden blijft, en deze regeling in een komend belastingplan aan de Kamer voor te leggen.

De kamer, overwegende dat er fors wordt ingegrepen in de Wlz; overwegende dat de overgebleven middelen voor zorg voor kwetsbare ouderen zo efficiënt en doelmatig moeten worden ingezet; overwegende dat de nieuwe coalitie wil inzetten op een verschuiving van intramurale zorg naar investeren in zorgzame buurten en het verder scheiden van wonen en zorg in de ouderenzorg; overwegende dat er al veel initiatieven in deze lijn bestaan, zoals Zorgbuurthuis ’t Hageltje in Oss, maar dat deze vaak tegen problemen in de structurele financiering aanlopen; overwegende het feit dat populatiebekostiging voor deze initiatieven een heel goed instrument is om passend en doelmatig zorg te verlenen, waardoor de beschikbare middelen optimaal worden gebruikt; verzoekt de formateur te onderzoeken hoe populatiebekostiging kan worden ingezet voor efficiënte en doelmatige financiering van woonzorginitiatieven voor ouderen.

De kamer, constaterende dat je baan verliezen of langdurig ziek worden grote gevolgen heeft voor mensen; overwegende dat de WW, WIA en IVA werknemersverzekeringen zijn die bij dit persoonlijke leed in ieder geval financiële zekerheid voor mensen kunnen bieden; overwegende dat korten hierop mensen in onzekerheid en problemen brengt; spreekt uit de WW, WIA en IVA niet te korten.

De kamer, constaterende dat de zorg voor ouderen onmisbaar is en nu al onder druk staat; overwegende dat ouderen niet de dupe mogen worden van bezuinigingen; overwegende dat bezuinigingen op de ouderenzorg grote gevolgen zullen hebben voor de beschikbaarheid en kwaliteit van de zorg; spreekt uit niet te bezuinigen op de ouderenzorg.

De kamer, constaterende dat de gehandicaptenzorg een kwetsbare sector is, waarin continuïteit van zorg, persoonlijke aandacht en vertrouwen essentieel zijn voor mensen met een beperking; overwegende dat mensen met een beperking en hun naasten niet de dupe mogen worden van generieke bezuinigingsmaatregelen; overwegende dat bezuinigingen in de gehandicaptenzorg directe gevolgen kunnen hebben voor de kwaliteit, beschikbaarheid en toegankelijkheid van zorg en ondersteuning, en dit niet de bedoeling kan zijn; spreekt uit niet te bezuinigen op de gehandicaptenzorg.

De kamer, constaterende dat het aantal mensen dat dakloos is de afgelopen jaren niet is gedaald maar juist is gestegen; overwegende dat het doel om in 2030 dakloosheid te beëindigen, zoals vastgelegd in het Nationaal Actieplan Dakloosheid, steeds verder uit zicht raakt; overwegende dat de aanpak van dakloosheid, behoudens het één keer noemen van dak- en thuislozen, geen expliciete plek heeft in de woonparagraaf van het coalitieakkoord, ondanks de aangekondigde investeringen in de volkshuisvesting; spreekt uit dat de bestrijding en preventie van dakloosheid in het volgende kabinet expliciet onderdeel wordt van het volkshuisvestingsbeleid.

De kamer, constaterende dat het coalitieakkoord voorstelt om de verplichte vergoeding van ongecontracteerde zorg per 1 januari 2029 af te schaffen; overwegende dat het doel van deze maatregel is om samenwerking en contractering in de zorg te verbeteren; overwegende dat hiermee feitelijk een einde wordt gemaakt aan het recht op een vrije artsenkeuze; spreekt uit dat: – onderzocht wordt wat de juridische houdbaarheid is van het voorstel om de verplichte vergoeding voor ongecontracteerde zorg af te schaffen, waarbij in ieder geval ingegaan wordt op het Europees recht; – onderzocht wordt wat dit voorstel in de praktijk betekent voor de samenwerking en contractering in de zorg; – (eventuele) alternatieven voor dit voorstel en de consequenties daarvan in kaart worden gebracht; – de Kamer hiervoor geïnformeerd dient te worden vóórdat het voorstel wordt ingediend.

De kamer, overwegende dat Nederland met een nationaal actieprogramma en nationaal coördinator stevige maatregelen neemt om geweld tegen vrouwen aan te pakken; overwegende dat de VN in juli 2025 oordeelde dat draagmoederschap zich kenmerkt door uitbuiting en geweld tegen vrouwen en kinderen en dat het Europees parlement in november 2025 alle vormen van draagmoederschap veroordeelde; spreekt uit dat de behandeling van het wetsvoorstel inzake draagmoederschap niet voortgezet dient te worden niet dan nadat de nationaal coördinator bestrijding van geweld tegen vrouwen en de Nationaal Rapporteur Mensenhandel zich hebben uitgesproken over de ernstige risico’s voor de bescherming van vrouwen en kinderen die door de VN en het Europees parlement zijn benoemd.

De kamer, constaterende dat in het coalitieakkoord Aan de slag het voornemen is opgenomen om de AOW-leeftijd per 1 januari 2033 een-op-een te koppelen aan de levensverwachting; overwegende dat dit vergaande gevolgen heeft voor zowel huidige als toekomstige generaties, in het bijzonder voor lage inkomens, praktisch geschoolden en mensen met een zwaar beroep; spreekt uit dat de voorgenomen aanscherping van de AOW-systematiek dient te worden verzacht, bijvoorbeeld middels een minder strenge koppeling, ruimere regelingen voor mensen met een zwaar beroep, een AOW-leeftijd op basis van gewerkte jaren en/of een meer flexibele AOW-systematiek op basis van bijvoorbeeld vermogen of inkomen.

De kamer, spreekt uit dat de voorgenomen suikertaks niet doorgevoerd moet worden.

De kamer, constaterende dat een verhoging van het eigen risico in de zorg de toegankelijkheid van de zorg aantast, met name voor mensen met lage inkomens; spreekt uit dat het eigen risico niet moet worden verhoogd.