De kamer, constaterende dat agenten die geweldsmiddelen gebruiken bij escalaties vaak langdurig en intensief worden onderzocht, waardoor hun functioneren wordt belemmerd en de bereidheid om adequaat op te treden afneemt; overwegende dat dit de veiligheid van zowel hulpverleners als burgers in gevaar kan brengen; verzoekt de regering maatregelen te treffen zodat agenten die verantwoord gebruikmaken van geweldsmiddelen, waaronder in de toekomst mogelijk luchtdrukwapens, niet worden geconfronteerd met langdurige belastende onderzoeken.

De kamer, constaterende dat agenten bij escalaties vaak onvoldoende middelen hebben om zichzelf effectief te beschermen; overwegende dat het huidige arsenaal van wapenstok en vuurwapen niet altijd proportioneel of veilig inzetbaar is bij geweldsincidenten; constaterende dat een luchtdrukwapen dat zogenoemde beanbags afvuurt een proportioneel middel biedt om agressors uit te schakelen zonder blijvend letsel; verzoekt de regering dit luchtdrukwapen op te nemen in de pilot voor nieuwe geweldsmiddelen voor de politie.

De kamer, constaterende dat er bij de wetsbehandeling Wet veilige jaarwisseling een amendement is aangenomen (35 386, nr. 16) waarin drie voorwaarden worden gesteld voordat een vuurwerkverbod in werking kan treden; constaterende dat burgemeesters van grote steden aangeven dat handhaving onmogelijk is en dat hiermee dus niet kan worden voldaan aan een van de voorwaarden gesteld in het amendement; constaterende dat een compensatieregeling verre van in zicht is en daarom niet kan worden voldaan aan een van de voorwaarden gesteld in het amendement; verzoekt de regering het vuurwerkverbod voor de jaarwisseling 2026–2027 niet in te laten gaan.

De kamer, overwegende dat het OM in de straftoemeting voor een delict betreffende agressie of geweld tegen personen met een publieke functie in beginsel een verzwaringsfactor van 200% hanteert; overwegende dat agressie en geweld tegen onze hulpverleners zeer hoog moet worden opgenomen en dat het van belang is dat het OM ook daadwerkelijk gebruikmaakt van de verzwaringsfactor in haar strafeis; verzoekt de regering een overzicht te verstrekken inzake delicten gepleegd tijdens de jaarwisseling met daarin opgenomen het soort delict, de strafeisen van het OM, opgelegde straffen, uitgevoerde straffen en de gehanteerde verzwaringsfactor.

De kamer, overwegende dat het tijdens openbare-ordeverstoring in diverse gevallen het niet altijd mogelijk is om verdachten aan te houden en eventueel te vervolgen; overwegende dat in het geval het niet mogelijk is om verdachten aan te houden, maar het wel mogelijk is om hen op digitale beelden vast te leggen; overwegende dat deze beelden gepubliceerd kunnen worden met gebruik van een digitale schandpaal, hetgeen niet alleen een mogelijkheid tot opsporing geeft, maar ook een afschrikkende werking heeft; verzoekt de regering een digitale schandpaal te creëren om verdachten op te kunnen sporen en af te schrikken.

De kamer, constaterende dat de politie verantwoordelijk is voor de handhaving van de openbare orde; constaterende dat er de afgelopen jaren een groeiende trend is van geweld gericht tegen politieagenten en hulpverleners en het hen haast onmogelijk wordt gemaakt hun werk uit te kunnen voeren; constaterende dat de geweldsmiddelen van de politie in bepaalde situaties tekortschieten en de veiligheid niet te allen tijde kan worden gewaarborgd; van mening dat de politie ondersteuning van het leger dient te hebben, zodat de politie haar werk kan uitvoeren; verzoekt de regering in het geval dat de politie niet meer in staat is om haar werk uit te voeren ten bate van de openbare veiligheid, ter ondersteuning het leger in te zetten zodat de politie wel in staat is haar werk uit te voeren.

De kamer, constaterende dat jaar na jaar geweldpleging gedurende oud en nieuw ernstige vormen aanneemt, met grote gevolgen voor betrokken agenten en hulpverleners; constaterende dat de toename van agressief gedrag bovendien ook op veel andere momenten in het jaar door steeds meer Nederlanders ervaren wordt; overwegende dat ouders verantwoordelijk zijn voor hun minderjarige kinderen; overwegende dat verschillende gemeenten en burgemeesters juist daarom de ouders betrekken als de kinderen over de schreef gaan; overwegende dat ouders die wel meer betrokken kunnen zijn op de opvoeding maar niet willen, meer dwingend moeten worden benaderd; overwegende dat de Kamer eerder middels de motie-Dral (24 587, nr. 1062) heeft verzocht om een verkenning van dwangmiddelen jegens ouders; verzoekt de regering meer aandacht en zo nodig dwingende invulling te geven aan de betrokkenheid van ouders indien minderjarigen structureel overlast veroorzaken en hiervoor in het najaar een strategie te presenteren.

De kamer, overwegende dat geweld tegen politie en andere hulpverleners toeneemt, en op alle mogelijke manieren teruggedrongen dient te worden; constaterende dat verschillende gemeenten, zoals Urk en Deventer, goede ervaringen hebben met het opleggen van een bestuursrechtelijke last onder dwangsom, vaak bovenop strafrechtelijke vervolging; overwegende dat een dergelijke bestuurlijke boete, bovenop de strafrechtelijke aanpak, herhaling voorkomt, omdat in dat geval een boete van vele duizenden euro’s betaald moet worden; verzoekt de regering de goede ervaringen met het opleggen van een last onder dwangsom bij sommige gemeenten breder uit te werken, zodat relschoppers en hooligans in alle Nederlandse gemeenten hiermee geconfronteerd zullen worden.

De kamer, constaterende dat geweld tegen politie, hulpverleners en andere personen met een publieke taak een structureel probleem is, met in 2024 meer dan 12.000 incidenten; constaterende dat geweld tegen hulpverleners vaak samenhangt met een gebrek aan normbesef en inzicht in de gevolgen van eigen gedrag; overwegende dat een effectieve aanpak van geweld tegen politie en hulpverleners vraagt om een combinatie van handhaving, normstelling en preventie, waaronder het vergroten van bewustwording over de maatschappelijke gevolgen van geweld; overwegende dat educatieve maatregelen in andere contexten, zoals bij rijden onder invloed, bijdragen aan gedragsverandering en normbesef, en dat een vergelijkbare maatregel bij geweld tegen hulpverleners herhaling kan voorkomen; verzoekt de regering te onderzoeken of bij geweld tegen politie, hulpverleners en andere personen met een publieke taak een verplichte educatieve maatregel kan worden ingezet, gericht op bewustwording van de maatschappelijke gevolgen van dit geweld; verzoekt de regering voor de zomer van 2026 de Kamer te informeren over de uitkomsten van dit onderzoek.

De kamer, constaterende dat geweld tegen hulpverleners en agenten zich vooral voordoet tijdens voorspelbare risicomomenten; verzoekt de regering met betrokken partijen te bezien of en hoe het beschikbare civielrechtelijk, bestuursrechtelijk en strafrechtelijk instrumentarium – waaronder gebiedsverboden, huisarrest en (digitale) meldplicht – bij deze risicomomenten eenduidiger en gerichter kan worden toegepast, en wat daarvoor nodig is in beleid, wetgeving en/of uitvoering, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, overwegende dat de Taskforce Onze hulpverleners veilig aantoonbaar bijdraagt aan de bescherming en ondersteuning van politie, boa’s en brandweer bij agressie en geweld; verzoekt de regering om de opgedane ervaringen uit de taskforce, onder regie van Justitie en Veiligheid en samen met BZK en betrokken partners, uit te werken tot een rijksprogramma ter bescherming van hulpverleners, en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, constaterende dat agressie en geweld tegen politie en hulpverleners aanhoudt en grote impact heeft op hun veiligheid; constaterende dat de OM-richtlijn ruimte biedt voor een tot 200% hogere strafeis bij geweld tegen personen met een publieke taak, maar dat voor betrokkenen en samenleving onvoldoende inzichtelijk is wanneer deze mogelijkheid wel of niet wordt toegepast; verzoekt de regering in overleg te treden met het OM om te bezien hoe het wel of niet toepassen van de 200% strafeisverhoging bij geweld tegen personen met een publieke taak transparanter en beter uitlegbaar kan worden gemaakt, bijvoorbeeld via het principe van «comply or explain», en de Kamer hierover te informeren.

De kamer, constaterende dat de mensen die een publieke taak uitvoeren onze samenleving draaiend houden en dat zij te maken krijgen met toenemende agressie in dit werk; constaterende dat de werkgever te allen tijde verantwoordelijk is voor een veilige werkomgeving van de werknemer; overwegende dat er een bijzondere verantwoordelijkheid bestaat voor de mensen die een publieke taak uitvoeren; van mening dat de decentrale bestuurder als publieke werkgever voor volksvertegenwoordigers kan optreden; verzoekt de regering om te verkennen om wettelijk vast te leggen dat de publieke werkgever: – áltijd aangifte doet namens de werknemer; – een intern meldingssysteem heeft om een incident te melden; – via een eenduidig digitaal format het leeuwendeel van de aangifte zelf kan invullen; – de schade verhaalt, zowel van het slachtoffer als van de organisatie zelf.

De kamer, constaterende dat uit WODC-onderzoek en een reportage van Zembla blijkt dat de 200% strafeisverhoging bij geweld tegen personen met een publieke taak nauwelijks wordt gehanteerd; overwegende dat exacte cijfers over hoe vaak een 200% hogere strafeis wordt gehanteerd en hoe vaak dit wordt opgelegd niet eenduidig is af te leiden uit de systemen van het Openbaar Ministerie en de rechtspraak; van mening dat de 200% strafeisverhoging nodig is om steviger te normeren en pal achter de politie en hulpverleners te staan; verzoekt de regering jaarlijks de Kamer te informeren over: – de totale aantallen aangiften van GTPA-feiten (Geweld tegen Politie Ambtenaren) en VPT-feiten (Veilige Publieke Taak); – het aantal keren dat het OM bij deze zaken het uitgangspunt van de 200% strafeisverhoging in hun eigen richtlijn heeft gehanteerd; – het aantal keren dat de rechter vervolgens besloot tot het opleggen van deze strafeis; – het aantal sepots; – de nakoming van de afspraken over de doorlooptijd in de keten.

De kamer, constaterende dat Nederland behoort tot de wereldtop in wetenschap en kennisontwikkeling; constaterende dat het aantal academische spin-offs dat voortkomt uit kennisinstellingen achterblijft; constaterende dat het Deltaplan Valorisatie niet is gehonoreerd door het Nationaal Groeifonds, mede vanwege onvoldoende systemische inbedding; verzoekt de regering om te onderzoeken hoe valorisatie kan worden versterkt door structurele financiering voor academische spin-offcreatie te bieden en dit te koppelen aan ondernemersvriendelijke randvoorwaarden.

De kamer, overwegende dat met de invoering van de fiscale regeling voor medewerkersparticipatie per 2027 een goede stap gezet wordt om talent te werven voor startende bedrijven; overwegende dat draagvlak in de sector en consistentie van dergelijke regelingen essentieel zijn voor het succes; verzoekt de regering zich in te spannen om in het ontwerp van de medewerkersparticipatieregeling de beoogde grondslag langjarig vast te leggen.

De kamer, constaterende dat er in Nederland relatief minder start-ups op basis van publieke kennis worden opgericht dan in andere EU-landen; overwegende dat het belangrijk is dat wetenschappelijke kennis, waar mogelijk, ook wordt omgezet in economische waarde; overwegende dat Universiteiten van Nederland recent een nieuwe standaard voor verstrekking van intellectueel eigendom (deal terms) heeft aangekondigd, maar dat dit niet zaligmakend is, bijvoorbeeld omdat medische universiteiten (umc’s) ontbreken en omdat er signalen zijn dat universiteiten soms aanvullende voorwaarden stellen die de standaard ondermijnen; verzoekt de regering zich, met bovenstaande overweging in gedachte, in te spannen de deal terms te verbeteren, en hierover uiterlijk aan het einde van dit jaar aan de Kamer te rapporteren.

De kamer, constaterende dat er een compensatieregeling is getroffen voor pgb-houders, maar dat deze overgangsregeling slechts tijdelijk is en er in de structurele situatie nog geen oplossing voorhanden is; overwegende dat tijdelijke compensatie afbreuk doet aan de zorgvuldigheid en voorspelbaarheid van wetgeving; verzoekt de regering te komen tot een structurele oplossing, daarvoor opties in kaart te brengen, en de Kamer hierover bij de Miljoenennota 2027 te informeren.

De kamer, constaterende dat de wetswijziging Rdah pgb-budgethouders confronteert met ingrijpende nieuwe werkgeversverplichtingen en een verlenging van de loondoorbetaling bij ziekte naar 104 weken; constaterende dat de regering aangeeft dat in gevallen van «verwijtbaar handelen» door de budgethouder geen compensatie wordt verstrekt voor de extra loondoorbetaling, waardoor het beschikbare budget voor vervangende zorg onder druk kan komen te staan; overwegende dat het pgb primair bedoeld is als instrument voor passende zorg en eigen regie voor mensen met een zorgvraag, en niet als middel om deze groep met ondoenlijke werkgeversrisico’s te belasten; verzoekt de regering te borgen dat onder «verwijtbaar handelen» niet wordt verstaan dat een pgb-budgethouder de nieuwe werkgeversverplichtingen vanwege gezondheidssituatie, beperking of complexiteit van de regelgeving niet volledig kan overzien of uitvoeren en dit derhalve niet tot gevolg kan hebben dat er onvoldoende middelen beschikbaar zijn om de volgens de indicatie noodzakelijke vervangende zorg in te kopen.

De kamer, constaterende dat de SVB als uitvoerder van de (salaris)administratie voor pgb-budgethouders al aanpassingen voor het uitvoeren van een wetsvoorstel heeft doorgevoerd die niet meer terug te draaien zijn in het uitvoeringssysteem; constaterende dat de Kamer daar destijds niet over is geïnformeerd; overwegende dat de Tweede Kamer als wetgevende macht hierdoor praktisch voor een voldongen feit is gesteld terwijl de wetsbehandeling nog moest plaatsvinden, en dat dit zeer onwenselijk is; verzoekt de regering adequate maatregelen te treffen om herhaling te voorkomen, zodat de Kamer in de toekomst standaard de mogelijkheid krijgt zich hierover uit te spreken.