De kamer, constaterende dat asielzoekers langer dan ooit wachten op een besluit van de IND; constaterende dat de werkdruk van de IND de aankomende tijd fors zal toenemen, onder meer door de intreding van het Asiel- en Migratiepact in juni 2026; overwegende dat de IND daarnaast mogelijk wordt belast met de uitvoering van de Asielnoodmaatregelenwet en de Wet invoering tweestatusstelsel; overwegende dat een snelle besluitvorming bij de IND beter is voor de integratie van vluchtelingen die hier mogen blijven, maar ook voor asielzoekers die hier niet mogen blijven; verzoekt de regering om voor de invoering van het Asiel- en Migratiepact te komen met een realistisch plan van aanpak voor het wegwerken van de achterstanden en het verkorten van de doorlooptijden bij de IND.

De kamer, constaterende dat de Wet invoering tweestatusstelsel en de Asielnoodmaatregelenwet, met daarin de strafbaarstelling van hier onrechtmatig verblijvende mensen, zijn opgenomen in het coalitieakkoord van het kabinet-Jetten; overwegende dat alle uitvoeringsorganisaties kritisch zijn op deze strafbaarstelling, omdat de angst voor arrestatie ertoe kan leiden dat mensen in een kwetsbare positie, waaronder kinderen die hier zijn geboren, slachtoffers van (seksuele) uitbuiting en zwangere vrouwen, geen medische zorg, onderwijs of hulp van maatschappelijke organisaties durven te zoeken; overwegende dat uitvoeringsorganisaties ook aangeven dat deze maatregel averechts werkt en kan leiden tot minder toezicht en minder terugkeer, omdat mensen nog meer van de radar verdwijnen; spreekt uit dat de strafbaarstelling van ongedocumenteerden ongewenst is en niet zou moeten worden uitgevoerd.

De kamer, constaterende dat op dit moment een wijziging van de Vreemdelingenwet 2000 aanhangig is die de nationale bevoegdheid om biometrische gegevens te gebruiken in de vreemdelingenketen verlengt; constaterende dat deze bevoegdheid op 1 maart 2026 afloopt, waardoor gezichtsopnamen en vingerafdrukken op grond van deze bevoegdheid niet kunnen worden afgenomen en verwerkt en deze gegevens dreigen te worden vernietigd; overwegende dat het vernietigen van deze biometrische gegevens ertoe kan leiden dat het voor de vreemdelingenketen lastiger wordt om de identiteit van migranten vast te stellen, waardoor het risico op onjuiste beslissingen bij onder andere asielaanvragen toeneemt; verzoekt de Minister om, zolang het wetsvoorstel nog aanhangig is in een van beide Kamers, geen onomkeerbare stappen te zetten.

De kamer, constaterende dat gemeentelijke fusies of het opheffen van gemeenten ingrijpende en onomkeerbare gevolgen hebben voor de bevolking en de lokale democratie; overwegende dat inspraakprocedures geen volwaardig alternatief zijn voor directe democratische instemming van inwoners; overwegende dat dergelijke besluiten over het fuseren of opheffen van gemeenten gelegitimeerd moeten worden door aantoonbaar draagvlak onder de lokale bevolking; verzoekt de regering wetgeving voor te bereiden waarmee een verplicht referendum onder de lokale bevolking wordt ingevoerd als voorwaarde voor gemeentelijke fusies of het opheffen van gemeenten.

De kamer, constaterende dat Extinction Rebellion en de daaraan gelieerde organisaties zich schuldig hebben gemaakt aan strafbare feiten, zoals het blokkeren van wegen, het platleggen van infrastructuur en het dreigen met boterzuuraanvallen, en hiermee bewust de wet overtreden; constaterende dat burgemeesters verantwoordelijk zijn voor het handhaven van de openbare orde; verzoekt de regering de door haar aangestelde burgemeester op te dragen de openbare orde te handhaven tegen Extinction Rebellion en de daaraan gelieerde organisaties en, indien hij dit weigert, een burgemeester aan te stellen die wél de orde handhaaft.

De kamer, overwegende dat gemeenten om privacyredenen niet aan elkaar mogen doorgeven wanneer zij te maken hebben (gehad) met een frauderende zorgorganisatie, waardoor deze in andere gemeenten weer aan de slag kan; overwegende dat dit nodeloos gemeenschapsgeld kost, dat veel beter gebruikt kan worden; verzoekt de regering te onderzoeken hoe het mogelijk gemaakt kan worden dat gemeenten dit soort informatie wel aan elkaar mogen doorgeven, om verspilling van gemeenschapsgeld te voorkomen.

De kamer, overwegende het feit dat veel ouderen en mensen met een aandoening of handicap minder vaak of minder lang de deur uit durven omdat zij afhankelijk zijn van een toilet in de buurt; overwegende het feit dat dit kan bijdragen aan vereenzaming of een nodeloze inperking van de bewegingsvrijheid; overwegende het feit dat het ook door Nederland ondertekende VN-Verdrag inzake de rechten van personen met een handicap gelijke rechten, zelfstandigheid en inclusie voor mensen met een lichamelijke, verstandelijke of psychische beperking garandeert, en de overheid verplicht om toegankelijkheid in al haar facetten te bevorderen; overwegende dat openbare toiletten vanuit gemeenten geregeld kunnen worden; verzoekt de regering te onderzoeken hoe het aantal goede openbare toiletten op logische plekken substantieel kan worden uitgebreid, en de Tweede Kamer daarvoor een plan te sturen.

De kamer, overwegende dat de nullijn, met name voor medewerkers in de uitvoering, de overheid tot een minder aantrekkelijke werkgever maakt en kan leiden tot verhoogde uitstroom en personeelstekorten, wat ten koste gaat van de kwaliteit van de uitvoering; overwegende dat het hanteren van een nullijn als openingsbod in de cao-onderhandelingen de waarde van het harde werk van deze medewerkers onvoldoende erkent, kan leiden tot financiële problemen voor de lagere loonschalen en heeft geleid tot vastgelopen gesprekken; verzoekt de regering ervoor te zorgen dat een nullijn niet langer wordt gehanteerd en niet langer als uitgangspunt dient voor gesprekken met de vakbonden.

De kamer, constaterende dat het kabinet-Schoof en het aanstaande kabinet goede woorden schrijven over investeringen buiten de Randstad, zoals in de programma’s Elke regio telt! en het Nationaal Programma Vitale Regio’s; overwegende dat het cynisme groeit als er wel mooie woorden gesproken worden, maar geen daden volgen; verzoekt de regering de plannen voor de regio te voorzien van een financiële onderbouwing.

De kamer, overwegende dat voorkomen dient te worden dat een kansenkloof ontstaat tussen regio’s doordat sommige regio’s buiten alle landelijke gebiedsgerichte programma’s vallen; constaterende dat het kabinet ook voor regio’s die buiten de landelijke gebiedsgerichte programma’s voor regio’s vallen een aanspreekpunt wil bieden; verzoekt de regering ervoor te zorgen dat het aanspreekpunt voor regio’s ook een bestuurlijke dialoog tussen departementen en regio kan faciliteren over de doorontwikkeling van een langjarige agenda voor een gebiedsgerichte aanpak.

De kamer, constaterende dat het conceptwetsvoorstel voor een landelijke antidiscriminatievoorziening reeds is voorbereid en het kabinet aangeeft dat het aan het nieuwe kabinet is om het conceptwetsvoorstel verder te brengen en open te stellen voor internetconsultatie; verzoekt de regering om na de beëdiging van het nieuwe kabinet de behandeling van het wetsvoorstel voor een landelijke antidiscriminatievoorziening met prioriteit op te pakken zodat het wetsvoorstel nog dit jaar ingediend kan worden bij de Tweede Kamer.

De kamer, constaterende dat de rijksinkoopstrategie op dit moment wordt geactualiseerd; van mening dat de rijksoverheid niet samen zou moeten werken met bedrijven die onherroepelijk veroordeeld zijn voor discriminatie; verzoekt de regering in de actualisatie van de rijksinkoopstrategie te streven naar het maximaal benutten van de (juridische) ruimte om de antidiscriminatiebepaling op te nemen in de rijksinkoopstrategie en hierbij ook maatregelen te treffen zodat deze structureel en rijksbreed wordt toegepast.

De kamer, constaterende dat de Minister van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties werkt aan een model voor de aanpak van racisme en discriminatie binnen de rijksoverheid, inclusief departementale beleids- en effectrapportages; overwegende dat de Minister op grond van het Coördinatiebesluit kaders kan stellen ter bevordering van eenheid, kwaliteit en efficiëntie van de bedrijfsvoering door ministeries; verzoekt de regering om, binnen de bestaande wettelijke kaders, dit model rijksbreed te implementeren en departementen te verplichten de rapportage volgens dit model aan te leveren.

De kamer, constaterende dat meerdere moskeeën en islamitische instellingen de afgelopen periode te maken hebben gehad met intimidatie, haatincidenten, vernielingen en bedreigingen; verzoekt de regering om een landelijk actieplan tegen moslimhaat te ontwikkelen, in samenwerking met gemeenten en maatschappelijke organisaties.

De kamer, constaterende dat slechts 37% van de gemeenten actief lokaal antidiscriminatiebeleid voert en dat met name kleinere gemeenten achterblijven; verzoekt de regering om te verkennen op welke wijze het voeren van antidiscriminatiebeleid voor gemeenten kan worden verplicht.

De kamer, constaterende dat voor deelname van een politieke partij aan de Tweede Kamerverkiezingen 580 ondersteuningsverklaringen vereist zijn en 10 per kieskring in Caribisch Nederland; constaterende dat deze zeer lage drempel deelname aan verkiezingen heel gemakkelijk maakt, wat bijdraagt aan de verdere versnippering van het politieke landschap; overwegende dat een weerbare en goed functionerende democratie niet alleen open en toegankelijk moet zijn, maar ook vraagt om politieke partijen met voldoende maatschappelijk draagvlak; overwegende dat het verhogen van het aantal ondersteuningsverklaringen een eenvoudig en proportioneel instrument is om de toetredingsdrempel tot verkiezingen meer in balans te brengen, zonder de kern van het passief kiesrecht aan te tasten; verzoekt de regering om te verkennen of en hoe het aantal vereiste ondersteuningsverklaringen voor deelname aan verkiezingen kan worden verhoogd, en de Kamer te informeren over de effecten hiervan op versnippering, representativiteit en uitvoerbaarheid.

De kamer, overwegende dat Thorbecke een fel tegenstander was van de ledenpartij; overwegende dat hij vreesde dat volksvertegenwoordigers gereduceerd zouden worden tot partijvertegenwoordigers; constaterende dat hij gelijk heeft gekregen; constaterende dat parlementariërs het staatsrechtelijke principe dienen te eerbiedigen dat zij moeten handelen zonder last of ruggespraak; constaterende dat ledenpartijen een aantasting betekenen van het mandaat van gekozen parlementariërs en dus schadelijk zijn voor de parlementaire democratie; verzoekt de regering een einde te maken aan de subsidie voor politieke partijen.

De kamer, constaterende dat het rapport Elke regio telt! vaststelt dat structurele achterstelling van regio’s vraagt om een langjarige en samenhangende aanpak; constaterende dat via het Nationaal Programma Vitale Regio’s uitvoering zal worden gegeven aan de conclusies van dat rapport; overwegende dat plannen alleen effectief zijn wanneer zij ook daadwerkelijk van voldoende middelen worden voorzien; verzoekt de regering om, na inzichtelijk te hebben gemaakt wat de uitvoeringskosten van het Nationaal Programma Vitale Regio’s zijn, de benodigde middelen zo ruimhartig als nodig beschikbaar te stellen om dit programma volledig en voortvarend tot uitvoering te brengen.

De kamer, constaterende dat het huidige kabinet ervan afziet om in een nationaal programma tegen discriminatie en racisme te voorzien; van mening dat ononderbroken voortzetting van een gecoördineerde aanpak van discriminatie en racisme in de vorm van een nationaal programma niet alleen voor de discriminatiebestrijding zélf, maar ook als expliciet normstellend signaal vanuit het kabinet van het grootste belang is; verzoekt de regering om op korte termijn en aan de hand van de met de Kamer gedeelde denkrichtingen een aanzet voor een nationaal programma tegen discriminatie en racisme naar de Kamer te zenden.

De kamer, constaterende dat meer dan 7.000 kinderen verblijven in noodopvangplekken of crisisnoodopvangplekken; overwegende dat deze kinderen vaak moeten verhuizen en dit directe invloed heeft op hun gezondheid en hun welzijn; overwegende dat dit ook zorgt voor onderwijsachterstanden, voor extra trauma’s en psychische problemen; overwegende dat veel (crisis)noodopvangplekken onvoldoende voldoen aan veiligheidseisen en er vaak een gebrek is aan speelruimtes, hygiëne en rust; verzoekt de regering om geen nieuwe kinderen meer te plaatsen op (crisis)noodopvangplekken, om te komen met een plan met concrete doelstellingen over het plaatsen van kinderen die nu in de (crisis)noodopvang zitten naar reguliere opvangplekken, en de Kamer per kwartaal te informeren over de voortgang.