De kamer, constaterende dat de Kaderrichtlijn Water lidstaten expliciet ruimte biedt voor uitzonderingsgronden, waaronder gefaseerde doelbereiking, natuurlijke omstandigheden, historische belasting en grensoverschrijdende invloeden; overwegende dat Nederland bij de uitvoering van de Kaderrichtlijn Water geconfronteerd wordt met een uitzonderlijke uitgangspositie, onder meer door historische belasting, buitenlandse aanvoer van nutriënten en sterk veranderde en kunstmatige waterlichamen; overwegende dat een strikte en maximale nationale invulling zonder volledig gebruik te maken van deze uitzonderingsmogelijkheden kan leiden tot disproportionele maatregelen en extra druk op sectoren zoals landbouw, industrie en regionale overheden; verzoekt de regering om bij het realiseren van de doelen van de Kaderrichtlijn Water maximaal en expliciet gebruik te maken van de uitzonderingsgronden en flexibiliteiten die de richtlijn biedt, om deze uitzonderingen juridisch zorgvuldig en onderbouwd toe te passen binnen de stroomgebiedbeheerplannen, en de Kamer te informeren over de wijze waarop deze uitzonderingsgronden worden benut.

De kamer, constaterende dat in het nieuwe coalitieakkoord is vastgelegd dat onnodige nationale koppen op Europese regels moeten worden geschrapt en dat Europese richtlijnen en verordeningen zoveel mogelijk een-op-een en tijdig worden geïmplementeerd; overwegende dat nationale koppen en striktere interpretaties van Europese regelgeving leiden tot extra regeldruk, hogere administratieve lasten en een ongelijk speelveld voor Nederlandse ondernemers en sectoren ten opzichte van andere lidstaten; verzoekt de regering om onverminderd uitvoering te blijven geven aan het actief schrappen van nationale koppen op Europese regelgeving, en bij de implementatie en toepassing van Europese regels structureel uit te gaan van een zo strikt mogelijke een-op-eenimplementatie, en hierover de Kamer periodiek te informeren.

De kamer, overwegende dat de Nitraatrichtlijn ruimte laat om niet het volledige nationale grondgebied aan te wijzen als kwetsbare zone en dat andere lidstaten van deze ruimte gebruikmaken; constaterende dat uit het CDM-advies blijkt dat de waterkwaliteit in kleien veengebieden structureel op orde is en dat de bijdrage van deze gebieden aan nutriëntenbelasting beperkt is; constaterende dat de mogelijke risico’s voor waterkwaliteit in deze gebieden grotendeels betrekking hebben op risico-inschattingen en dat deze risico’s kunnen worden opgevangen met bestaand en voorgenomen flankerend beleid, waaronder doelsturing en emissiereducerende maatregelen; overwegende dat een gebiedsgerichte benadering eerlijker en effectiever is dan generieke aanwijzing van het gehele land als kwetsbare zone; overwegende dat in het nieuwe coalitieakkoord staat dat de ambitie blijft om onnodige nationale koppen op Europese regels te schrappen; verzoekt de regering om klei- en veengebieden niet langer aan te wijzen als kwetsbare zone onder de Nitraatrichtlijn en dit zo spoedig mogelijk in gang te zetten.

De kamer, constaterende dat alle signalen erop wijzen dat de doelen uit de Kaderrichtlijn Water niet gehaald zullen worden, met grote gevolgen voor vergunningverlening, woningbouw en (water)infrastructuur; verzoekt de regering een noodscenario KRW voor te bereiden teneinde niet in een nieuwe stikstofcrisis te belanden.

De kamer, constaterende dat in het coalitieakkoord Aan de slag wordt voorgesteld om de implementatie van de Kaderrichtlijn Water te simplificeren; verzoekt de regering direct te starten met het versoepelen van de nationaal vastgestelde normen van de Kaderrichtlijn Water.

De kamer, constaterende dat de Minister voornemens is de dijknormering voor onder andere Schiermonnikoog en delen van Zuid-Limburg te verlagen; overwegende dat de veiligheid van bewoners achter de dijken geen papieren exercitie is en dat bij de normering van de Waddeneilanden onvoldoende rekening lijkt te worden gehouden met specifieke factoren zoals de lange evacuatieduur en de impact van zout water; van mening dat het verlagen van veiligheidsnormen niet uitlegbaar is zolang een integrale veiligheidsstrategie ontbreekt en er onvoldoende duidelijkheid is over alternatieve beschermingsplannen zoals de uitvoering van onderdelen van het plan 1EILAUN; verzoekt de regering te wachten met de voorgenomen herziening van de dijknormeringen, totdat er uitgebreid is gesproken met de betrokken lokale bestuurders en waterschappen, en er meer duidelijkheid is over de integrale veiligheidsstrategie en mogelijke alternatieve plannen voor de bescherming van de eilanden.

De kamer, constaterende dat de Onderzoeksraad voor Veiligheid waarschuwt dat Nederland onvoldoende voorbereid is op extreme regenval, met name in kwetsbare wijken en grensregio’s; overwegende dat vitale functies, zoals eerstehulpziekenhuizen en de elektriciteitsvoorziening, bij extreme wateroverlast te allen tijde gewaarborgd moeten blijven; van mening dat acceptatie van wateroverlast nooit mag leiden tot het uitvallen van kritieke infrastructuur; verzoekt de regering om in overleg met de koepels van gemeenten en waterschappen te borgen dat alle kwetsbare gemeenten uiterlijk in 2027 beschikken over geactualiseerde noodplannen die specifiek gericht zijn op het operationeel houden van vitale functies bij extreme regenval.

De kamer, overwegende dat er zo’n 40.000 kinderen zijn met postcovid; overwegende dat ouders aangeven dat het nog steeds ontbreekt aan communicatie en informatie over het ziektebeeld bij de GGD, het consultatiebureau en op scholen; verzoekt de Minister te bezien hoe hij, in overleg met het veld, kan voorzien in deze behoefte.

De kamer, overwegende dat in Nederland naar schatting 650.000 mensen met een PAIS-aandoening leven, waarvan circa 100.000 met ernstige tot zeer ernstige beperkingen; overwegende dat dit naast gezondheidseffecten en effecten op het sociale leven, ook effecten heeft op de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, wat tot grote negatieve inkomenseffecten kan leiden; overwegende dat ervaren wordt dat bij artsen in het algemeen en keuringsartsen in het bijzonder de kennis over en erkenning van deze aandoeningen te wensen overlaat; verzoekt de regering in het beleid op PAIS expliciet aandacht te hebben voor de gevolgen voor de inzetbaarheid op de arbeidsmarkt, de kennispositie van artsen en keuringsartsen van het UWV inzake PAIS en hierbij waar nodig intensief samen te werken met het Ministerie van SZW.

De kamer, verzoekt de regering om een plan te maken voor samenhangende, structurele voorlichting en preventie rond PAIS, waaronder publieke informatie over het risico van postinfectieuze ziekten, de verbetering van ventilatie en luchtzuivering in publieke gebouwen, en algemene bronmaatregelen om het ontstaan en de verspreiding van zoönosen en infectieziektes te beperken om zo de instroom van nieuwe PAIS-gevallen te verminderen; verzoekt de regering de Kamer hierover zo snel mogelijk te informeren.

De kamer, constaterende dat PAIS-aandoeningen de samenleving jaarlijks miljarden euro’s kosten door onder andere een verlies aan arbeidsproductiviteit en stijgende zorguitgaven; constaterende dat patiënten met PAIS-ziekten nog steeds te maken hebben met onvoldoende erkenning, gebrekkige zorg en een schrijnend tekort aan effectieve ondersteuning; overwegende dat het uitblijven van een samenhangende landelijke aanpak leidt tot niet alleen onnodig menselijk leed, maar ook vermijdbare economische kosten, terwijl tijdige investeringen juist kosten kunnen besparen; verzoekt de regering om bij de begrotingskeuzes over investeringen in een structurele landelijke aanpak van PAIS expliciet mee te wegen dat investeringen in het voorkomen en behandelen van PAIS zich terugverdienen en juist miljarden aan kosten kunnen besparen; verzoekt de regering de Kamer expliciet te informeren over hoe dit gewogen is bij de begroting.

De kamer, verzoekt de regering te bevorderen en faciliteren dat er naar voorbeeld van de richtlijn hiv zogenaamde levende medische richtlijnen voor long covid en andere PAIS tot stand komen.

De kamer, spreekt uit dat een (vermeende) consensus niet automatisch ook de waarheid is.

De kamer, overwegende dat voor onderzoek naar eventuele bijwerkingen van de coronavaccins een goede registratie van vaccins essentieel is; constaterende dat er gegronde twijfels bestaan over de kwaliteit van de coronavaccinregistratie; constaterende dat Lareb over data beschikt die hierover uitsluitsel zouden kunnen bieden, maar dat Lareb weigert deze data met onderzoekers te delen; verzoekt de Minister hierover in gesprek te gaan met Lareb en daarbij te escaleren indien noodzakelijk, met als doel de benodigde data door Lareb te laten aanleveren voor onderzoek naar de kwaliteit van de coronavaccinregistraties.

De kamer, overwegende dat het van groot belang is, met name voor de volksgezondheid, dat artsen zich vrij kunnen uitspreken over problemen die ze zelf waarnemen op de werkvloer; spreekt uit dat het onwenselijk is dat ziekenhuisbesturen zich publiekelijk en zonder onderbouwing distantiëren van feitelijke waarnemingen die hun artsen verrichten op de werkvloer.

De kamer, constaterende dat het onderscheid tussen postcovid en postvax lastig te maken is; overwegende dat het belangrijk is onderzoek te verrichten naar beide ziektebeelden; constaterende dat postcovidonderzoek wel en postvaxonderzoek niet gesubsidieerd wordt; verzoekt de regering ook postvaxonderzoek te subsidiëren.

De kamer, overwegende dat de postcovid-expertisecentra meer kennis en kunde opleveren over passende behandelingen en medicijnen voor postcovid; overwegende dat deze wetenschappelijke onderbouwing moeilijk op te bouwen is bij een nieuwe ziekte en bovendien een langdurig proces is; verzoekt de regering zich er samen met de zorgverzekeraars, medischspecialisten en huisartsen voor in te zetten om de opgedane kennis en kunde uit de expertisecentra op een verantwoorde wijze zo snel mogelijk toe te laten en te laten vergoeden.

De kamer, overwegende dat naar schatting 40.000 kinderen en jongeren in Nederland postcovid hebben maar dat zij uit beeld raken, met grote gevolgen voor hun toekomst; verzoekt de regering de kinderen en jongeren met postcovid en andere PAIS niet te vergeten, en daartoe de kennis en erkenning van deze ziekten bij kinderen in het onderwijs en de (jeugd)zorg te vergroten.

De kamer, overwegende dat met het ontstaan van circa 100.000 ernstig zieke postcovidpatiënten de langdurige impact van PAIS op het dagelijks leven en de samenleving prominenter is geworden; overwegende dat ten aanzien van PAIS een langetermijnbeleid ontbreekt en slechts naar de korte termijn wordt gekeken; overwegende dat in Duitsland een grootschalig, meerjarig initiatief is gelanceerd om long covid en PAIS aan te pakken, met miljoeneninvesteringen gericht op betere diagnostiek en behandeling; verzoekt de regering in gesprek te gaan met Duitse partners over dit initiatief; verzoekt de regering voorts dit als inspiratie te gebruiken voor een Nederlands langetermijnbeleid ten aanzien van PAIS, de verbetering van diagnostiek en behandeling, en de erkenning en impact van PAIS op de samenleving, en dit uiterlijk in de zomer 2026 naar de Kamer te sturen.

De kamer, constaterende dat long covid een vastgestelde langdurige ziekte is; constaterende dat mensen met long covid nog steeds buiten de boot vallen en een onjuiste arbeidsongeschiktheidsbeoordeling krijgen; verzoekt de regering vóór de Voorjaarsnota met het UWV duidelijke richtlijnen voor keuringsartsen te hebben opgesteld waardoor mensen met long covid een juiste beoordeling krijgen.